Potęga strachu w La Teta Asustada

Artykuł zawiera spoilery!

La Teta Asustada to tragiczna historia ukazująca potęgę strachu. Strachu, który jak choroba może być odziedziczony, wyssany z mlekiem matki, może pożreć naszą duszę. Obraz oparty jest na książce „Entre prójimos” zawierającej świadectwa kobiet zgwałconych w targanym wewnętrznymi konfliktami Peru.

Główna bohaterka jest owocem bestialskiego gwałtu, który zniszczył życie jej matki. Film ukazuje walkę peruwiańskiej dziewczyny o spokój zmarłej matki oraz o własną normalność. Fausta stara się spełnić ostatnie życzenie kobiety i pochować ją we wsi, z której pochodzą. Sama natomiast zmaga się z codziennością. Strach zakorzeniony w duszy dziewczyny zniewolił wszystkie sfery jej życia. Fausta zachowuje się jak autysta mający problemy z komunikacją i współżyciem społecznym.

Film Claudii Llosy ukazuje, iż przemoc dotyka nie tylko osoby, których bezpośrednio dotyczyła. Przemoc jest doświadczeniem pokoleniowym, odbija się w kolejnych pokoleniach jak w lustrze. Tło tej przejmującej historii stanowi kolorowa, pełna ludowych przesądów Lima. Wobec gwarnego miasta rozpacz trawionej przez smutek i strach bohaterki jawi się wielokrotnie mocniej.

„Gorzkie mleko” przynosi pełną nadziei konkluzję. Zło może zrodzić dobro i piękno. Fausta próbuje radzić sobie ze strachem tworząc muzykę. Lekarstwem na piętno strachu okazuje się przyjaźń, być może miłość poznanego ogrodnika.

W ostatniej scenie filmu ziemniak symbolizujący paniczny strach bohaterki zakwita. Wydaje się, że wraz ze spełnieniem życzenia matki oraz spotkaniem ogrodnika wszystko się odmieni. Nie ma mowy o codziennym trudzie zmagania się ze strachem jaki może czekać Faustę.

Niestety obraz Llosy jest do bólu dosłowny i jednoznaczny. Reżyserka podaje widzowi wszystko na tacy. Szkoda, że nie jest to taka „dosłowność” jaką zastosowano w „Życiu ukrytym w słowach” Isabel Coixet, gdzie narratorem opowieści jest strach, co czyni historię magiczną i złowieszczą. Coixet nie daje nam idealnego happy endu tak jak próbuje to zrobić Claudia Llosa, daje za to świadomość, że strach zawsze powraca.